Kitaplar

Körpe kuzu anasından ayrılmaz Ayrılırsa kurda kuşa yem olur Aşığa elbet hudut sorulmaz Sorulursa sohbet ile dem olur Azrail’le elbet yapılmaz koşu Doldur desen dahi doldurmaz boşu Uyur iken uyarırsan sarhoşu Aslanın ağzında dizgin gem olur İnsanlar yarına bakar umutlu Baş başa birlikte ne kadar mutlu Girmezse araya bir ağzı kurtlu Sevgi, saygı anlayışla cem olur.  27.5.1975 / Hüseyin Uçar

Akşam oldu, gölge düştü, ovaya Nazlandıkça, ova girdi, havaya Zifaf yaklaşırken, durdu, duaya Ova, çırıl çıblak, sevdalı  bülbül.

Geçmeyen günlerin ilacı uğraş
Meşguliyet bul etmeden telaş
Yolu kısalt, böyle menzile ulaş
Yürüyenler yol alırlar bilirsin

Tecrübe mantık uzatır ömrün
Milyonları aştı tonu kömürün
Gül kokuyor bülbül seslim, emirin
Çalışanlar dinç kalırlar bilirsin

Bilirim ki moral cana sigorta
Küfür sözcükleri yazılmaz karta
Ne gergin, ne esnek bulunsun orta
Dost olanlar dost bulurlar bilirsin

Yaza çize bu ömürü çürüttüm
Yaylada, dağlarda koyunlar güttüm
Aç doyurmak için buğday öğüttüm
Doyuranlar aç yatarlar bilirsin.

20.1.1998 / Hüseyin Uçar

 

Ayna’da gördüğüm dağlar Maralı
Vuran vurmuş yüreğinden yaralı
Yıllar geçmiş artık olmuş buralı
Ellerin vatanı bize yurt oldu
Kurudu yaprağım, çiçeğim soldu

Kime sorsam cevaplamaz sorumu
İzah ettim anlayana durumu
Tarih’e bıraktım artık yorumu
Ellerin vatanı bize yurt oldu
Kurudu yaprağım, çiçeğim soldu.

Bu gün yarın derken yaram azdırdım
Torunlarım kütüğüne yazdırdım
Mezarımı  gurbet el’e kazdırdım
Ellerin vatanı bize yurt oldu
Kurudu yaprağım, çiçeğim soldu.

Para kazanmağa geldik gubete
Elden önce bizler düştük gayrete
Gerçek budur canlar düşmen hayrete
Ellerin vatanı bize yurt oldu
Kurudu yaprağım, çiçeğim soldu..

 12/5/2004 Karlslunde/Hüseyin Uçar.

 

 

 

Dünden daha gür daha dik başım Galatasaray basariyor kardaşim Azalıyor korkularım, telaşım Dünya alkış tutar görün aslana Ne güçlü bücürler doğurur ana Avrupa da bir bir yıktık duvarı Düşünsün baştaki olur yararı İnancın sonunda gelir başarı Dünya alkış tutar görün aslana Ne güçlü bücürler doğurur ana Artık ayıklansın çürük darılar Çiçekten çiçeğe uçsun arılar Örnek işte kırmızıyla sarılar Dünya alkış tutar görün aslana Ne güçlü bücürler doğurur ana

Bir adım atomda, bir adım fani
Bir adım insanda, bir adım cani
Bunlar adlarımdan bir kaçı yani
Günahkar da benim, canan da benim
Topraktan oluştu, bitki dir tenim.

Kimi açtır, kimi yüzer bollukta
Kimi gökyüzünde, kimi topukta
Su içtik yıykandık aynı olukta
Günahkar da benim, canan da benim
Topraktan oluştu, bitki dir tenim.

El açtım yalvardım, ne geçti ele
Doğarken, ölürken kapıldım sele
Her doğan çocuk, benziyor güle
Günahkar da benim, canan da benim
Topraktan oluştu, bitki dir tenim.

Bende biten yaşam, sende başlıyor
Bitkileri birbirine aşlıyor
Hem yaratıp, boğazlayıp, haşlıyor
Günahkar da benim, canan da benim
Topraktan oluştu, bitki dir tenim.

27/10/2004 Hüseyin Uçar.

                 

Kayboldu
Karanlığa karıştı ay
Başlandı dünyam soyulmaya
Büyüyordu içimde uçurumlar
Düşlerimi köprü yapıyordum uçurumlara
Dolaşıyordum orman orman
Ova ova
Şehir şehir
Hüzün yağmurları yağıyordu
Dallarıma, Yapraklarıma
Her yanım ıpıslak
Yalnızlığım, geceden büyük
Düşlerimse, karanlıktan
Yalnız, yaşadım, aşklarımı
Ne zaman öpmeye
Kalksam sevdiğimi
Sevdiğim yoktu
Boşlukta kalıyordu ellerim
Gözler kör
Kulaklar sağır
Sesim bende yankılanır
Sessizliğim çığlık olur
Gece ağlar
Büyür karanlık
Bir kiprinin bedenini andırır
Bir köşede bedenim
Bütün kapılar kapanır yüzüme
Düşlerim kaçışır
Uçuşur hayalerim
Anama sığınırım, anam yok
Babama sığınırım
Orta çağ karanlıgında,
Yerim
Yurdum
İkiside yoklar
Varlıkta yokluğu yaşarım
Yol görünür
Kırılır aynalar
Yok olur, görsellikler
Adı var kendi yok
İçi boşaltılmış özgürlüğün
Kayboluş başlar
Kurulur ilkel beylikler  
Adın  aklımda kalır Danimarka.   
8/1/2007 Karlslunde.Hüseyin Uçar.

  

Bahar gelsin kar erisin der iken Bahar bize boran geldi, kış geldi Dolaşırken adaları, denizi Bahar bize boran geldi, kış geldi Bütün emeklerim savruldu yele Verelim der iken can elden ele Kaptırdım ömrümü baharda sele Bahar bize boran geldi, kış geldi Aldı balyoz ellerimden feneri Her insan olamaz sözünün eri Bayramı, düğünü bilmez serseri Bahar bize boran geldi, kış geldi Hiç yerine koptu velvele Düştük habersizce biz dilden dile Hüseyin’e çamur atar hergele Bahar bize boran geldi, kış geldi.  23.8. 1985 / Hüseyin Uçar

Esen yeller esmez oldu Kesen bıçak kesmez oldu Zehir içtim pekmez oldu Tatlılarda seçin beni Aradığım ben de buldum Dost olana kurban oldum Saki’siz kadehim doldum Yudum yudum için beni Övseler de övülmedim Vahşilere dövülmedim Sevdim ama sevilmedim Sevdalara açın beni Derya yurdu coşar deniz Dert eritir solar beniz Toprağa gark olan ten’iz Ummanlara atın beni Tüm kıtalar Anadolu Benden geçer benden yolu Ben-i adem kimin oğlu Türkülere katın beni. 21.03.1991 / Hüseyin Uçar

Anlamaz karadan ağdan Uzaklaşıp gitti çağdan Kökümle söktüler bağdan Gözlerine batamadım Sevda aktım çağıl çağıl Sürü müyüm bu ne ağıl Yüzyıllarca böyle sağıl Söz verdim de çatamadım Ağrıdan eski yaşları Bahara benzer kışları Mavi mavi bakışları Türkülere katamadım. 14.2.1990 / Hüseyin Uçar