Kitaplar

Dönün yönü yarınlara Meydan vermen sorunlara Yol  alınsın  torunlara Artık tasa kalksın canlar Bu coşkular artsın canlar.

İnsanı alnından vuran zalimler Ramazanı bayram yapabilir mi? Soguya alsalar nasıl yorumlar Tanrının katına çıkabilir mi? Aklın almış gülür, yapmacık iman Ne mekanı tanır, ne bilir aman Sarmış corafyamız, kör kara duman Bu tarih çağına akabilir mi? Yeter üstünüzden gafleti atın İnsanım diyeni kervana katın Her yıl yaramızı durman kanatın Yaralı yürekler gülebilir mi? Tutan tutar oruç, tutmayan tutmaz Gidi yezit göz yaşımız kurutmaz Biz unutsak bile tarih unutmaz İnsanlık huzurla coşabilir mi? Karışmadık sinegoğa, camiye Gamımız yükledik, sürdük gemiye Sıffın savaşında, sanki mavuye Bu kan deryasında koşabilir mi? Kendisine soru soramayanlar Bilğiyle akılla donanmayanlar Kendi konumunu bulamayanlar Günahların böyle aşabilir mi? Hangi dinde vardır, böyle bir usul Oilya yerine, kan akar musul Ne derki yerinden, doğrusa resul Seninle cennete, uçabilir mi? Yetmedimi mervan yaptığın zulum Ne köleyim inan, nede bir kulum Sakın teslim olma, diren be oğlum Taşatan vahşete susabilir mi? 26/08/2010.Bağevi.Hüseyin Uçar.

Onbir bin metrede, cayır cayırda Zannettim kendimi, kızıl bayırda İndim dahretlendim, uzun çayırda Bilimin açılmış, gülüne bakın... Beden rahatladı, sesler azaldı Bulutlar bedenin, tozunu aldı Bizim pilot, hızlandıkça hızlandı Sonsuzluğa, esen yeline bakın... Bulutlar eğildi, uslandı gece Kaptanın dilinde, yüceldi hece Mışıl mışıl uyur, yanımda ece Bulutlar giydirmiş, geline bakın... Susayınca indik büyük pınara Pınarın başında yatar kanara Az kaldı yolumuz, bizim canlara Türkülerin çeken, diline bakın... Kimi içki içer, kimi uyuyor İçimdeki çocuk, kalkmış yürüyor Dik dağlar eğilmiş, selam duruyor Sinemin titreşen, teline bakın... Sevdalı gönüller, engeller aşar Sevdayı bilmeyen, her yerde şaşar Özlem kanatlandı, yurduna koşar Dünya kamburlamış, beline bakın... Yer yüzünde, gök yüzünde aratan Gönlümüzü, aklımızı donatan Ölümsüzdür, uçak seni yaratan Kaptanımın, mahir eline bakın.... İndirenler, kaldıranlar uçağı Çekemeyen, genişletsin kuşağı Günah diyenleri alın aşağı Yobaz sürüsünün, seline bakın... 05-09-2008.Uçak.Hüseyin Uçar.

Hasat yok ortada, ağaç çırçıplak Dibinde yapraklar hep sarı sarı Yağmur çiseliyor ağaç ıpıslak Kımraşır yapraklar hep yarı yarı. Bakıyorum şimdi yasa bürünmüş Her mevsimde ayrı ayrı görünmüş Baharda dalına arı sürünmüş Almış çiçeğinden  bal arı arı. Rüzgarda kırılır incecik dallar Küçülmüş evrende kısalmış yollar Kış için çalışır bütün canlılar Hüseyin inlersin sen zarı zarı. 20. 09. 1974 / Hüseyin Uçar

Ağaçların gölgeleri Uykuya mı yatmış Yoksa  korkutuyor mu? Gece kökleri Birbirine mi  karışmış Geceyle gündüz İçine mi akmış sevdası Dallarıyla, yapraklar Kapamışlar yüzünü Tan atmış Kuşlar çıkmış yuvalarından Alaca kırmızı ufuklar O ağaran doğaya bakmış Yakmış fenerini güneş Evren ayağa kalkmış..

Susma da vahşete susma da dayan Bir perçem var idi kutladı duyan Çıkıyor dağlara bir efe yayan Bir aşkın seline kul olmuş gitmiş Perçemin dünyası kimsesiz Osman O yüce dağları sarıyor duman Zenginin lehine dönüyor zaman O hazine gönül pul olmuş gitmiş Kanun, nizam, zabıt ve de zaptiye Hizmet eder niçin bir Murat Beye Gerisi kan, yıkım uzun hikaye Dağ, ova, düz, bayır yol olmuş gitmiş Ezbere hafızam sanma efendim Böyle bir düzene karşıyım kendim Sığmıyor evrene taşıyor bendim İkisi bir demde gül olmuş gitmiş Yılma gel Hüseyin vahşeti kına Güçlüler kıyıyor her zaman cana Destanlar yazalım kalsın yarına Bendine sığmayan sel olmuş gitmiş.  10.6.1976 / Hüseyin Uçar

-Torunum Ronyanın doğumuna- Geldiğin duyunca, coştum hakçası Benim kızım esmerlerin akçası Al yanaklım, gönüllerin bahçası Dünyamıza sefa geldin, hoş geldin. Bilirim ki büyülersin göreni Sevindirdin kızım dostu yareni Senle bile izlemesi Ereni Dünyamıza sefa geldin, hoş geldin. Buluşmalar bir parçası yaşamın Kız kardeşi benim, küçük paşamın Renklenecek elbet, giyim kuşamın Dünyamıza sefa geldin, hoş geldin. Adın milyonlarca adını demem Sizi seviyorum, sözümü yemem Öz ile görürüm, göz ile görmem Dünyamıza sefa geldin, hoş geldin. Çorba yaptım, içemedim çorbayı Kovaladım içimdeki zorbayı Sen gelirken Elvan savdı sırayı Dünyamıza sefa geldin, hoş geldin. Hangisin sayayım, çok sende dayı Kızım deden ile açma arayı Kutluyorum gülüm anne, babayı Dünyamıza sefa geldin, hoş geldin. Öndesin can oğlum, çok açık farkla Taşatan düşlerin içinde sakla Gün olur güzelim, düşerim akla Dünyamıza sefa geldin, hoş geldin. 21-02-2008 Hüseyin Uçar.

Sizi mezalimler gönül kıranlar
İnsanlık usunu boşa yoranlar
Böyle mi yazıyor İncil, Kuran’lar
Halkın huzurunda iki gezilmez

Var gücü katıyor tozu dumana
Kalk uyuma gardaş, yetiş zamana
El oğlu gelir mi ölse imana
Halkın huzurunda deri yüzülmez

Hüseyin haykırır sözü çağlara
Daha düşmeyelim kanlı ağlara
İhtiyacım vardır, yeşil bağlara
Halkın huzurunda canlı ezilmez.

 12.8.1976 / Hüseyin Uçar

Dilerim tanrıdan güllerin açmaz
Bir yiğit meydanda ölür de kaçmaz
Kırılır kanadı yücelir uçmaz
Bin defa söyledim söylerim gene

Her olayın elbet vardır sonucu
Yüklenmiş obalar görünmez ucu
Sılanın hasreti var burcu burcu
Bin defa söyledim söylerim gene

Lezzeti mistir evrenin hazı
Bağırır masumlar çağırır yazı
Gelişen nesiller hürdür avazı
Bin defa söyledim söylerim gene

Bizi elin gene gelmiş baharı
Haykırıyor Uçar şu ömür yarı
Babadan oğula geçmesin varı
Bin defa söyledim söylerim gene

 21.6.1976 / Hüseyin Uçar

Katman beni n’olur duygu seline Dokunur ayrılık gönül teline Ne söylesem duymaz allı geline Rüzğarın önünde dağlar aşarım Neden ben böyleyim ona şaşarım. Gönül tezğahımda dokunmuş kilim Akılın önünde ışıktır bilim Dostun sitemine susuyor dilim Sevdamın önünde dağlar aşarım Bahar seli gibi coşar taşarım.