Şiirler

Yağmur yüklü bulutlar Yükleniyor gözlerime Sevdiğimi görür görmez Derman gelir dizlerime Bir kurtulsam ahtan vahtan Hiç bir şey olmuyor yoktan Sevdiğimi sorar sormaz Zalimler inseler tahttan. 6.6.1988 / Hüseyin Uçar

İsmin nedir dedim, dedi’ki buda Nice canlı yaşar, bilin’mi suda Yürek okyanusta, küçücük ada Misafirim çoğalıyor, durmadan, Giriver içeri, soru sormadan. Açık denizlerde, dalgalar yaman Çekmişim rakıyı, bilincim duman Yılları alacak, sılaya varman Misafirim çoğalıyor, durmadan, Giriver içeri, soru sormadan. Kabarmış yüreğim, iyneli fıçı Dolaşan sürünün, mutludur kaçı Ne güzel yakışır, bedene saçı Misafirim çoğalıyor, durmadan, Giriver içeri, soru sormadan. O güzel başını, yasla göksüme Tenim giyin, urba diye üşüme Bir seher vaktiydi, düştün peşime Misafirim çoğalıyor, durmadan, Giriver içeri, soru sormadan. Bahtiyar salanır, yaprağım dalım Bu nasıl sükse, bu nasıl çalım İnsafın yokmudur, yeter sevdalım Misafirim çoğalıyor, durmadan, Giriver içeri, soru sormadan. Bakışın döşeğim, nefesin yorğan Arıyı çaresiz, bırakmaz kovan Bu güzel düşleri, bozmasın havan Misafirim çoğalıyor, durmadan, Giriver içeri, soru sormadan. Sevip sevişmeler, olmalı hazsal Kopup koşuşmalar, elbette ruhsal Bu aşkın adını, koyalım masal Misafirim çoğalıyor, durmadan, Giriver içeri, soru sormadan.   05/02/2007 Karlslunde.                 Hüseyin Uçar.

Yalana sığınıp yeminler eden Yalanın kalesi yıkılır bir gün Düze yaklaş gel in dağdan, tepeden Yalanın kalesi yıkılır bir gün Dürüstlük meziyet en büyük erdem Yaralı yürekle nereye gidem Çaresizlik, ölüm beni nasıl edem Yalanın kalesi yıkılır bir gün Sabır ister elbet yılları aşmak Göz göre göre aptalca şaşmak Hüseyin yakışmaz setlerden taşmak Yalanın kalesi yıkılır bir gün. 23.8.1985 / Hüseyin Uçar

Işıklar kararmış perdeler inmiş Yürekte fırtına bir anda dinmiş Uzun yol yolcusu yurduna dönmüş Ne yurdu hayaldir ne kendi hayal Avunurum hayal ilen düşünen Her şeyin özledim vallah peşinen Çöplüğünde tavukları eşinen Ne köyüm hayaldir ne kendim hayal Göz ucuna özlemleri topladık Sevdiğimiz nerde olsa yokladık Yurt uğruna nice düşman hakladık Ne sevdam hayaldir ne kendim hayal. 1.9.1997 / Hüseyin Uçar

Mutluluk aradım her bakan gözde Güvenler kalkmış, yürünmez izde Aklını yitirin, maskeler yüzde Söyleyecek sözüm, bitti erenler Katili bırakır, beni firenler... Bakar körmü toplum, görmez kılığı Kime sorursan sor, bozuk sağlığı Karalardan toplar olduk balığı Anlatacak gücüm bitti erenler Ayrılğa kalkar oldu tirenler... Suçlumuyum bırakmıyor yakamı Hep kötüye kullanıyor makamı Kimselere dönemiyom arkamı Anlatacak gücüm, bitti erenler Doğruyu demiyor, inan görenler... Koyamadım bir yerlere başımı Vergi diye aldı, bulgur aşımı Korkuttular yıkamadım kaşımı Söyleyecek sözüm, bitti erenler Ramazan gelince, sofra serenler... Taşatanım katlanıyor sancılar Kime derdim yanam deyin bacılar Ekranlarda cirit atar falcılar Anlatacak gücüm, bitti erenler Üzdüm ise bağışlayın yarenler.... 07/02/2011.Hüseyin Uçar.

Yüz yıllarca yaktım ağıt Anlatmaya yetmez kağıt Hem öldür parçala dağıt Bir gün sizden an isterler Cana kıymak kimin işi Kan kusuyor yiğit kişi Her kavganın sürür peşi Bizler gibi yan isterler Düşen elbet bir gün kalkar Gece meşalesin yakar Can verirken geri bakar Bir gün sizden kan isterler Tarih yazıp anlatıyor Yüreğimi kanatıyor Ölümsüzler güç katıyor Bir gün sizden can isterler 27/04/1979 Hüseyin Uçar.

Bırakıp giderken mevsim yazıdı
Bunca ettikleri sanki azıdı
Öfkelendi tüm ismimi kazıdı
Yürünürmü vefasızın ardından
Yaban edip sürdü beni yurdumdan.

Neydi benim ile derdi davası
Bir hayalmiş demek yurdu yuvası
Estirmedi bir gün halay havası
Yürünürmü vefasızın ardından
Yaban edip sürdü beni yurdumdan.

Güler yüzle uğramadı yanıma
Yalan dolan ile girdi kanıma
Gözün dikmiş mülkü gibi canıma
Yürünürmü vefasızın ardından
Yaban edip sürdü beni yurdumdan.

Seslenirken inan içim kanıyor
Alev almış gözüm, beynim yanıyor
Taşatanı yol iz bilmez sanıyor
Yürünürmü vefasızın ardından
Yaban edip sürdü beni yurdumdan.

26-10-2007 Hüseyin Uçar. Karlslunde.

Sesin nerelerden geliyor dostum Dağlara kar düşmüş gülüyor dostum Burada umutlar ölüyor dostum Geldiğimiz yere dönelim ,Mıcık Bütün enğelleri yenelim ,Mıcık Kimi dizde yaşar, kimi  topukta Yıldızlar parlıyor gece ufukta Ne bulurlar bilmem itte kopukta Geldiğimiz yere dönelim, Mıcık Elele enğeili,yenelim, Mıcık Kimi ahkam keser, kimi zırvalar Düşünmeden birbirini kovalar Kurumadan gönlümüzde ovalar Geldiğimiz yere dönelim , Mıcık Bütün güçlükleri yenelim, Mıcık Düşmüşüz önüne bahar sellerin Bir başka yaralar sözü ellerin Susmamalı konuşmalı dillerin Geldiğimiz yere dönelim, Mıcık Elele enğeli yenelim, Mıcık.. 10/12/2003 Karlslunde/Hüseyin Uçar

Çalışıp yıprama bir gün düşersin Yaşam kazanında kaynar pişersin Kendi mezarını kendin eşersin Dogru, yanlış, algılaman, yok gönül, Daha tartışacak sorun, çok gönül. Coş, oyna, gül, güldür, dönmeden taşa Toprağın altını düşünme boşa Hayat varsa, onu varınca yaşa Azrailler çogalıyor, bak gönül, Daha tartışacak konu, çok gönül. Yaşın kırk olmadan, isyanda beden Senin gibi göçmüş, babanla, deden Kendine sorular sormazsın, neden Burnun havalarda, aklın, yok gönül, Daha tartışacak sorun, çok gönül. Evlendirem dersin, oğlanı, kızı Çalırsın koltuga, inleyen, sazı Unutur gidersin, baharı yazı Senin düşünecek, aklın, yok gönül, Daha tartışacak sorun, çok gönül. Eğitimsiz meslek, arar bulursun Ütopya üstüne bina kurursun Ne kazancın yeter, ne yorulursun Yükü taşıyacak gücün, yok gönül, Senle tartışacak sorun, çok gönül. Boşuna düşünme kaçmış fırsatlar Derdini, tasanı ikiye katlar Öldüğün gün, el değişir hasatlar Lokma aşıracak gücün, yok gönül, Seni sorgulayan diller, çok gönül. 5/6/2006 Hüseyin Uçar.