Şiirler

Gel gör dedim bizim eli güzele Aklımı başımdan aldı Niğdeli Mor menekşe veda çekmiş gazele Aklımı başımdan aldı Niğdeli Sordu bana memleketin neresi Yıkıldı başıma dünya küresi Çınlıyor beynimde hâlâ gür sesi Aklımı başımdan aldı Niğdeli Mevsim sonbahar ağaçlar bozkır Bir olmaz diyor altınla bakır Bir kusursuz güzel gözleri çakır Aklımı başımdan aldı Niğdeli Sel gibi bulanıp tebessüm etti Göz yaşın yemeğe yağ edip kattı Kirpiği sineme hançer mi battı Aklımı başımdan aldı Niğdeli Hüseyin bir sözcük çıktı ağızdan İsmim çıkar diyor notayla sazdan Bir türkü tutturduk aynı avazdan Aklımı başımdan aldı Niğdeli.  28.2.1975 / Hüseyin Uçar

Uzayan yolları çekip kısaltsam Kantar olup dünya bir seni tartsam Dolaşım alanın biraz daraltsam Koca dünya gelinliğin bozar mı Temeli bilinmez asırlar atmış Nice hükümdarlar eren ağlatmış Toz edip hepsini mideye atmış Günden güne daha beter azar mı Git gide gençleşir yerde, fezada Bir ismi duyulmaz onun kazada Hiç yanılmıyor kurduğu ağda Not edip yediğin tarih yazar mı Nedendir Hüseyin boynunu burun Bilmem bu düğümü kimlere sorun Boşuna üzülüp kafayı yorun Duyarsa çattığım bana kızar mı?  7.6.1975 / Hüseyin Uçar

Yeni yıla gireriken Ne dilekler dileriken Aynı beden, aynı köken Kutuplaşmış olan canlar Canlar bizi kimler anlar Gurup gurup, ayrı ayrı Biz ürettik şeri, hayrı Bu öfkeler dinsin gayrı Kutuplaşmış olan canlar Canlar bizi kimler anlar Vahşetin önünde settik Ne ürettik ne tükettik Yurdu yuvayı terk ettik Kutuplaşmış olan canlar Canlar bizi kimler anlar Hep doğruysak kimler haksız Geceler bitmez sabahsız Herkes birbirinden farksız Kutuplaşmış olan canlar Canlar bizi kimler anlar Böbür,benlik, kuruntu, kin Yıllarca ek vermez ekin Diliniz öfkeden çekin Kutuplaşmış olan canlar Canlar bizi kimler anlar Öfke bela, öfke hançer Duyarlıyı delir geçer Eken ektiğini biçer Kutuplaşmış olan canlar Canlar bizi kimler anlar Aradığın zaman yoklar Sineye saplanan oklar Diliyorum mutluluklar El verinde gülek canlar Canlar bizi kimler anlar 20/12/2003 İshöj /Hüseyin Uçar.

Sevda dersin sevdan mı var Bir kimseye faydan mı var Almaz ayak gaydan mı var De yürü hadi bakalım Hele yarına akalım Yarın bir şey söyler belki. Çok değişik huyun olur Gizlendiğin kuyun olur Ceylan gibi boyun olur De hadi yürü bakalım Hele yarına akalım Yarın bir şey söyler belki. Söz verdinse sözünde dur Aşka dair hayaller kur Hangi madde aynı durur De hadi yürü bakalım Hele yarına akalım Yarın bir şey söyler belki. Sakın baltan taşa vurma Aslın yaşa hayal kurma Yollar sensiz boşa durma De hadi yürü bakalım Hele yarına akalım Yarın bir şey söyler belki. Sen ara çıkar karşına Doluşur gönül çarşına Bereket yağar başına De hadi yürü bakalım Hele yarına akalım Yarın birşey söyler belki. 23-07-2007 Karlslunde.                Hüseyin Uçar.

Eren oğlan, al oğlan Al yanaklı bal oğlan Deden seni özlüyor Her gün bize gel oğlan Ninni erenim ninni Çok severim ben seni. Muz ezmesi dudaklar Altın gibi parmaklar Deden seni özlüyor Nerde benim yanaklar Ninni erenim ninni Çok severim ben seni. Olurum onun kulu Her yanı sevği dolu Deden seni özlüyor Dört beş evin tek oğlu Ninni erenim ninni Çok severim ben seni. Herkes ediyor metin Gözlerin siyah zeytin Deden seni özlüyor Gelde ekelim ekin Ninni erenim ninni Çok severim ben seni. Hüseyin Uçar 6/9/2004 Evimiz

Yağmurun tanesi ağır
Kulaklarım oldu sağır
Pisr Sultanlar açtı çığır
Ser verilir sır verilmez

Kar yağıyor kar üstüne
Yar sevilmez yar üstüne
Var faşizmin var üstüne
Bu yoldan geri dönülmez

Her yöremiz çevirdiler
Koca dağı devirdiler
Kurtlar gibi öğürdüler
Faşizm elbet sevilmez

Kafamızda saçma dolu
Dağlara çevirdik yolu
Kan ağladı Anadolu
Yiğitler zulme eğilmez

Toprağın nabzı duruldu
Nice yiğitler vuruldu
Haksız mahkeme kuruldu
Kardaş sevi’ne değilmez

Hüseyin yerer vahşeti
Basında kimin mahşeti
Kullandılar hep devleti
Halklara vahşet övülmez.

  23.6.1078 / Hüseyin Uçar

Nefrete dönüştü sevgimin özü
Nefreti silecek diller nerede
Bahar gelmiş yeşillenmiş ovalar
Bahçivan nerede, güller nerede

Selamdan sabahtan sevdiğim kaçın
Kurumuş yağrağı, dalı ağacın
Anlamazsın zalim halinden acın
Yağmuru getiren yeller nerede

Anlamak istemez hısım, akraba
İşe yaramadı sıcak merhaba
Boşa gitti canım sarf olan çaba
Zararsız çağlayan seller nerede?

  2.5.1986 / Hüseyin Uçar

Yaşadıklarım 
Sorğuluyor beni
Yaşanacaklar
Yaşanmışlıkların
Gölgesinde
Kalmamalı

Yarınlarım
Umutlarım
Hüzünlerim
İzini taşırırken ayrılıkların
Duvar yazılarını
Yaza dursun birileri
Kader diye ak alınlara
Beynimi kavuran mısralar

Dünden binmiştir
Sevdanın atına   
Unutmağa başladım
Adı neydileri
O çetin
O dik mahalle
Yokuşunu çıkarken rastladığım
O başka dünyalardan
Gelen esmer
Geçmişimi
Geleceğimi
Harmanladı
O dans eden saçlar
Kaçamak bakışlar
Kondu gönlümün meyveli dallarına
Ozanı korkutmağa başladı uzaklıklar
Ve yaşanan ikili yalnızlıklar
Yanyana iki can
İkiz desem değiller
Kardeş desem değiller
Karşıt karşıt durdular
Biri ay’ın
Biri güneşin uydusuydular

3/10/2003 Hundige /Hüseyin Uçar.
                                

- Oğlum ve gelimin Nişanına- Ömür denen kısa yolda Gözümüz yok sagda solda Aile denen bir okulda Okumaya karar verdik. Başlangıç yüzük töreni Bekleriz dostu yareni Tanrı güldürür seveni Kavuşmaya karar verdik. İstemeyiz dünya malı Biz kırmayız yeşil dalı Yuvamıza kilim halı Dokumaya karar verdik Sofra serin yensin aşlar Yol bittiği yerde başlar Sıra sizde arkadaşlar Evlenmeye karar verdik. Hüseyin  Uçar

Çirkin ile gitme yola
Güzel bul gönül güzel bul
Çirkin konar daldan dala
Güzel bul gönül güzel bul

Güzel vardır atar seni
Göz yaşına katar seni
Bir kuruşa satar seni
Güzel bul gönül güzel bul

Yetişemez geri kalan
Etmesin dünyanı talan
Her şeyiyle senin olan
Güzel bul gönül güzel bul

Şu dağların suyu güzel
Gel bağrımda büyü güzel
Güzel dersem huyu güzel
Güzel bul gönül güzel bul

02.02.1985 / Hüseyin Uçar