Kitaplar

Bizim köyün kalesine çıkınca Göz gezdirip etrafına bakınca Nice canlar yatar bize yakınca Bu nasıl yaşamdır, acımaz gülüm Sen gibi yiğide, yakışmaz ölüm... Kulagımda çınlar yumuşak sesin Etrafa şifaydı güzel nefesin Taşımadı belli, göğüs kafesin Bu nasıl dünyadır, acımaz gülüm Seni bizden aldı, kalleştir ölüm... Daha dün Didimde olduk beraber Elele gezerken, arzuyla kamber Çarçabuk ulaştı, karalı haber Bu nasıl tabiat, acımaz gülüm Hangi yaşta gelse, sovuktur ölüm... Zalime karşıydı, elbet yanlıydı Söz sohbetin bilir, sovuk kanlıydı İnsan gibi insan, delikanlıydı Bu nasıl yaşamdır acımaz gülüm Sen gibi birine, yakışmaz ölüm... Yakalayabilsem, kıyan zalimi Hızara verdiler, sanki dilimi Beklenmedik haber büktü belimi Bu nasıl yaşamdır acımaz gülüm Yakışmıyor sana ansızın ölüm... Nasıl bakarsan bak, ölüm kalleştir Gücün yeter ise, onla yüzleştir Faydası yok, gece gündüz eleştir Bu nasıl tabiat, acımaz gülüm İnan ki enişte, yakışmaz ölüm... Baş sağlığı sana ablam hatice Ne söylesek değişmiyor netice Konmuş hanemize, baykuş, delice Bu nasıl anadır acımaz gülüm Nice can yitirdik, yakışmaz ölüm... Taşatan hem yazar, hemide ağlar Sanki üstümüze yıkıldı dağlar Şimdi sıra kimde, düşünür sağlar Bu nasıl yaşamdır acımaz gülüm Sen gibi yiğide yakışmaz ölüm... 29-06-2009.Hüseyin Uçar

Ne şehiri belli, nede kazası
Ne muhtarı belli, nede azası
Ağırımış, hoş görünün cezası
Yönetimde, yönetici yoğumuş,
Cehaleti, yönlendiren çoğumuş...


Kanatlanıp, gök yüzünde süzülsen
Acımazlar, kurşunlara dizilsen
Bilen olmaz, memleketten sürülsen
Yönetimde, yönetici yoğumuş,
Cehaleti, yönlendiren çoğumuş...


Kara gözden, kara sürme çekilir
Bu sineme, kızgın korlar ekilir
Kanlı düşman, karşımıza dikilir 
Yönetimde, yönetici yoğumuş,
Cehaleti, yönlendiren çoğumuş...


Düşündüm taşındım, inceden ince
Gene değişmiyor, canlar netice
Hısıza yüzsüze, aydınlık gece
Yönetimde, yönetici yoğumuş,
Cehaleti, yönlendiren yoğumuş...

06-11-2008.Bağevi. Hüseyin Uçar.

Öyle yüklüyüm ki, taşımaz gemi Oysa ummanları, gezmem gerekir, Şafaklar kucaklar, elbet erdemi Koydugum hedefe, varmam gerekir... Ufuklar üstünde, yolcuyum bu gün Yeşilaycı oldum, kolcuyum bu gün Gerçekci degilim, falcıyım bu gün Başka kültürleri, görmem gerekir... Hedefler toplandı, türbüne kondu Ne güzeldir bilim, her şeyi sundu Uyandım rüyadan, gezegen dondu Yaşamın izini, sürmem gerekir... Ne lazımsa aldım, gönül katıma Kocaman evreni, sardım sırtıma Binem dedim, binemedim atıma Dogruyu yanlışı, bilmem gerekir... Ses verenin, yakasına yapışmam Bilmeyenle, hiç bir şeyi tartışmam Çok zor olur, ayrılığa alışmam Sorulara cevap, bulmam gerekir... Yeter be Taşatan, adı takıla Kıyımlarla düşüyorum akıla Bir tarih oluştu, yana yakıla Katillerden hesap, sormam gerekir... 18/04/2010.Bağ evi.Hüseyin Uçar.

Tezek tüten bacalarım ÖğretmenimHocalarım Sınıflarım goncalarım Özğür sesim Sessiz çığlıgım Geçmişim Geleceğim Özlediğim Göreceğim Cennetim Gülistanım Bir salkımım bağlarında Namert eller dokunursa Kaybolurum dağlarında Andım olsun ben ölürüm Görünmeyen yollarında.

Birlik halkım apar topar Gerçekçi gerçeğe tapar Yüreğinden birlik kopar Yaklaşıyor hesap günü Göz açtırmaz katillere Türküler düşer dillere Emperyalizmi yerlere Yaklaşıyor hesap günü Ders alacak geçmişinden Kemer takar ibrişimden Tanır beni gelişimden Yaklaşıyor hesap günü Yalvarmayıp yalvartacak Faşizmi yurttan atacak Kin nefreti kurutacak Yaklaşıyor hesap günü İsmim gibi ismi vardır Zulmedeni o yalvartır Hüseyin’le bir karardır Yaklaşıyor hesap günü. 3.2.1975 / Hüseyin Uçar

Yağmalanmış güzel yurtlar korular
Seçilmiyor yanlış ile doğrular
Küsmüş terk eylemiş bizi arılar
Deve dikenine, dedirdin çiçek
Sözümde yalan yok, hepisi gerçek.

Keder verir bana sesi anğutun
Çatısına konmuş öter konutun
Ben unuttum, sizde beni unutun
Deve dikenine dedik bu çiçek
Sözümde yalan yok hepisi gerçek.

Çıtlığın iyisi, çıtlıkta biter
Önce dallarında cırcırlar öter
Tut elimden gülüm dönelim yeter
Deve dikenine dedirdin çiçek
Sözümde yalan yok hepisi gerçek.

Un eler kalburda, elek bulamaz
Zülüfler dağılmış, ondan taramaz
Bir haylidir, sevdiklerim aramaz
Deve dikenine dedirdin çiçek
Sözümde yalan yok hepisi gerçek.

9/11/2004 Karlslunde/Hüseyin Uçar.

Almam hiç kimseyi almam kafaya Kalleş değilim ki geçem arkaya Dikerim gözümü büyük kupaya Başarıya imza atmak arzumdur Ne düşmanlık tattım ne kavgalıyım Göz ağrım, yurdum, ona sevdalıyım Delikanlı öncüyüm edalıyım Başarıya imza atmak arzumdur Ne bağnaz, ne ırkçı, Atatürkçüyüm Kıyamam canlıya, ne de kürkçüyüm Hem mantığın, hem bilimin gücüyüm Başarıya imza atmak arzumdur Unuturum sanma Hacı Bektaş’ı Ne Karamanoğlu’nu ne de dadaşı Pir Sultan, Yunus’un olmaz telaşı Başarıya imza atmak arzumdur Ben Kara Fatma’yım silinmez adım Eli saymam, dostlar bozmasın tadım Düşmanlıklar fayda vermez evladım Başarıya imza atmak arzumdur. 6.1.1998 / Hüseyin Uçar

Giyinip kuşanıp ala bürünmüş Baharın müjdesi dala bürünmüş Süzülmüş yanaklar bala bürünmüş Merhaba sevdiğim bahar çiğdemi Şehla gözler ufuklara dikilmiş Ak gerdana siyah zülüf dökülmüş Şu sinem şehrine sitem ekilmiş Merhaba sevdiğim bahar çiğdemi Soramadım adın ile yaşını Yıkma n’olur çehren ile kaşını Kırma da sineme yasla başını Merhaba sevdiğim bahar çiğdemi Mehtabın simgesi kusurun yoktur Dehalı bakışlar hastaya doktor Bu kadar yakarmak Hüseyin çoktur Merhaba sevdiğim bahar çiğdemi 25.04.1979 / Hüseyin Uçar

Hayal, meyal şimdi, yurdumla yuvam
Bir gariplik çöktü, bozuldu havam
Havalandı gönül, burda duramam
Nazlı yari, görür oldum, düşümde
Lokmalar dizilmiş, inmez göksümde.

Hazılayıp beni, yollara vurun
Bu bitmez özlemi, kalbime sorun
Sen gözle sevdiğim, gelirim oğrun
Nazlı yari, görür oldum, düşümde
Lokmalar dizilmiş, inmez göksümde.

Yol alırım, gece gündüz, durmadan
Ecel gelip, birimizi almadan
Kara toprak, üstümüze dolmadan
Nazlı yari, görüyorum, düşümde
Lokmalar dizilmiş, inmez göksümde.

Bir kez kavuşayım, daha ayrılmam
Ne söylese, sözlerine darılmam
Köle gibi, süründürse yorulmam
Nazlı yari, görüyorum, düşümde
Lokmalar dizilmiş, inmez göksümde.

18/10/2006 Karlslunde.Hüseyin Uçar.

Dedim aşıkmısın, deli gönlüme Bir sevdadır, teni değmez tenime Her mevsimde, karlar yağdı ömrüme Açan çiçeklerim, karakış vurdu.