Kitaplar

Her hanede olsun bir hesap soran Terbiyede söyle ölçü nedir ki? Değerler çiğneyip düzenin kuran Diktatörde yasa, ölçü nedir ki? Bakınca görünmez dağların ardı Herkese gül kokar kendinin yurdu Çürüyen ağacın eksilmez kurdu Mantıksızda yasa, ölçü nedir ki? Yıllar değil inan ömür yorulur Zalimin hesabı bizden sorulur Her gece, her şafak sehpa kurulur Egemende yasa, ölçü nedir ki? Ağlamak yakışmaz demeyin bana Zalimin hançeri işliyor cana Her derdime deva şu toprak ana Toprakta ki yasa, ölçü nedir ki? 2.4.1998 / Hüseyin Uçar

Dışarı çıkamam,her yan kar kaplı Hayaller yaralı,düşler seraplı Kanayan yürekte, bir hançer saplı Hançerin kabzası,yarin elinde. 09/072008.Hedebo.Hüseyin Uçar.

Yükseldi güneş çok sakin hava Karış bulutlara git sefil sefil Dört gözle bekliyor sılada yuva Tez saatte eve yet sefil sefil Türk Hava Yolları kartal pençesi Kayboldu birden söndü öfkesi Anadolum elbet yiğit ülkesi Bizim turna dilden öt sefil sefil Ayrıldık senden kuzey kutupta Yüceldin göklere bizi atıp da O üzgün bakışlar sönmez bir hafta Mithat’ı geriden güt sefil sefil Alışmıştık senin esmer yüzüne Gülüşürdük muhabbetli sözüne Yarın bir gün varacagız izine Hazırla Hülya’ya süt sefil sefil Hüseyin’im sözlerimi bağlarım Senden ayrılalı gizli ağlarım Baharda sel miyim coşar çağlarım Orakta ütmeyi üt sefil sefil. 02. 01. 1975 / Hüseyin Uçar

Kim döderir, dön bak, yaşam çarkını
Akan sular bile, bulur arkını
Eğer insan’isen, göster farkını
Üretmeden, tüketilmez bil dostum
Tembelliği, bilincinden sil dostum.

İşine gücüne, dört elle sarıl
Toprakla güreş, çamurla karıl
Çekemem sözümü istersen darıl
Üretmeden, tüketilmez bil dostum
Tembelliği, belleğinden sil dostum.

Övğü beklen benden, neyini övem
Elim kalkmaz, bari laf ile dövem
Haket yaşamayı, can gibi sevem
Üretmeden, tüketilmez bil dostum
Tembelliği, defterinden sil dostum.

Üzüm vermez’ise kesilir asma
Yol gösterdim, sade cehalet kusma
Kendine gelmeden, kapıma basma
Üretmeden, tüketilmez bil dostum
Tembelliği yaşamından sil dostum.

20/10/ 2006 Karlslunde.Hüseyin Uçar.

Sen bir doktor ol da hastan olayım Acıma sevdiğim yar beni beni Eğer beni baygın halde bulursan İncitme sevdiğim sar beni beni Dile vücudunda kolun olayım İste de al beni malın olayım Her an gezindiğin yolun olayım Cadde ismin diye sor beni beni Sen bir tarla ol da satın alayım Büyük şehirlerde katın olayım Sen binici ol da atın olayım Acıma sevdiğim yor beni beni Sen bir dünyasın yören olayım Muhtelif yerinde yaren olayım Der Hüseyin gülün deren olayım Aşkın yoldan bile kor beni beni. 19.2.1975 / Hüseyin Uçar

Rüyamın güzeli, bahar yağmurum
Yaslan bu sineme kurban olurum
Gece gündüz sevdan ile dolurum
Rühumun aynası, gönlümün gülü
Yeter nolur zariletme bülbülü

Ceylan boyun, ince belin, nur yüzün
Mahkeme kararı,  oluyor sözün
Peşini bırakmam kavursa közün
Ruhumun aynası, ömrümün gülü
Yeter nolur, zariletme bülbülü

Hayalimde öptüm, rüyamda sardım
Seni düşündükçe yaşamda vardım
Gözlerini kaçırdıkça yalvardım
Ruhumun aynası, özümün gülü
Yeter nolur zariletme bülbülü

Samimi gülüşün, o içten yapın
Nolursun, açılsın ömrüme kapın
Kimseye ait değilmiş tapun
Ruhumun aynası, gözümün gülü
Yeter nolur zariletme bülbülü.

13/10/2004 Karlslunde/Hüseyin Uçcar.

-Köylü kadının günü- Yaz beyim yaz Sarı öküz marazlı Bebeler küçük Herif içerde Yürüyüşe’mi  katılmış ne Sekiz yıl verdiler Benim dizlerim tutmaz Yetmez oğlanın sabana gücü Elde avuçta yok Duru duragı yok zamların Bulgur tükenmek üzre Un çoktan çekti suyunu Kapısını çalacagım kimsem’de yok Üst üste fırtına İçimde sızı Yüreğimi üğütüyor değirmen Yaz beyim yaz Hani bizim bahçede bir kuyu varya Varırım başına el ayak çekilince Kendimi atayım derim, atamam Bebeler küçük Herif içerde. Yaz beyim yaz Hele o verğiler Zamlı gelecekmiş bu ay Bir keçimiz Birde kouynumuz vardı Keçi kayıp Koyunun kurudu memeleri Anlatacaklarım o kadar çok ki Hangi birini anlatayım Kesilesice kafada akıl mı kaldı Gene karıştırdım Sana ikram için Bir bakraç yoğurdum var Küçük kız bulamaç istedi sabahtan Oğlanın doldu gözleri Azarladım Ne ayağında ayakkabı Ne sıtında gömlek var Yıkıldı bir bir umutlarım Üst üste fırtına İçimde sızı Yüreğimi üğütüyor  değirmen. Yaz beyim yaz Hani bizim bahçede bir kuyu var ya Varırırım başına el ayak çekilince Kendimi atayım derim atamam Bebeler küçük Herif içerde. Yaz beyim yaz Acelemde var Herifi göreceğim Oğlan selam gönderdi Kızgın baştakilere Arzuhal eylerim tanrıya duymaz Açlık başladı bizde Bebeler uyumaz Saklımız gizlimiz yok Duyan duysun Duymayana söylesin Ya babamızı bırakırlar Yada öncül açlığı kaldırırlar ortadan Görmeyeli bir yılı geçti Ne yer Ne içer Nadas zamanı geldi çattı Benim dizlerim tutmaz Yetmez oğlanın sabana gücü Sarı öküz marazlı Yoktur el uzatanımız Üst üste fırtına İçimde sızı Yüreğimi üğütüyor değirmen. Yaz beyim yaz Hani bizim bahçede bir kuyu varya Varırım başına el ayak çekilince Kendimi atayım derim atamam Bebeler küçük Herif içerde. Yaz beyim yaz Alem sürdü tarlaları Bizim’ki  anız Kimsenin tavuguna taş atmadık Ne istediler bizden Bizde canız Köy uzak, taşıt yok Ne yaparım tek başıma Dağ yollarında Şimdiden korkusu düştü içime Şurda akşama ne kaldı İkide bir köyü Jandarmalar basar Eve varmalıyım Bebeler korkar Nasıl anlatsam Ne yol Ne ışık Ne içecek su Biz köylüler efendiyiz dogrusu Suyu kaç kilometre uzaktan Şeytan deresinden taşıyoruz Kış Yaz Şuramda bir ateş yanar Bacım onaltı yaşında Doğum yaparken öldü Ne doktor Ne çare Günleri gece eyledik Bilmem’ki Biz feleğe neyledik Üst üste fırtına İçimde sızı Yüreğimi üğütüyor değirmen. Yaz beyim yaz Hani bizim bahçede bir kuyu var ya Varırım başına el ayak çekilince Kendimi atayım derim atamam Bebeler küçük Herif içerde. Yaz beyim yaz Dün götürdü jandarmalar Hacıların ali’yi Gazete’mi okumuş ne Okuma seferberliğinde Okuma yasak Kominist  derler Beyim solusak (Arzuhalcı) O torbadaki ne bacı Hiç beyim ne olacak Bir ölçek buğday Satmaya getirdim İhtiyaç çok Bizde ne derman Kan alacak damar yok Satıpta iki kalıp sabun Bir kilo soda Birde bebelere şeker alacağım Varınca elime bakarlar Muhtar bir televizyon getirmiş Öğretmen bey motorun aküsüne bağladı İçinde konuşanlar duyuluyor Gezenler Oynayanlar görünüyor Türkü dinleniyor Hele başka dünyadan gelmiş gibi O avratlar Yalan haberler Nutuklar Meclis kavgaları Helede o reklamlar Bebeleri çileden çıkarttı Neden bizim yok Onlardan bende isterim Bizim büyük kız Kız ana neden biz öyle giyinmiyik Sorular sorular Cevap veremiyorum beyim Bunların hangi birini anlatayım Boğaz kırk boğum Kırk boğum olmasınada Boğumların içi Cebimiz gibi bomboş Üst üste fırtına İçimde sızı Yüreğimi üğütüyor  değirmen. Yaz beyim yaz Hani bizim bahçede bir kuyu var ya Varırım başına el ayak çekilince Kendimi atatyım derim atamam Bebeler küçük Herif  içerde. Yaz beyim yaz Bu söylediklerimi İhmal etme Bir tamam Baştakilere postala Onlar derdimize bir çare Bulur herhalde Yada babamızı bırakırlar Nolur beyim Başını ağrıttım amma Kusuruma kalma Bana bir de Hapishanenin yolunu göster Ben bu yaşıma geldim Bu şehire ikinci gelişim Yol bilmem İz bilmem (Kalktı ayağa arzuhalcı) Bana bak bacı Bu yoldan doğru yürü Sağa-sola sapmadan devam et Karşına yüksek duvarlı Tel örgülerle çevrilmiş Önünde nöbet tutan Askerlerin olduğu Kocaman bir bina çıkar İşte orası, o askerler Sana yardım ederler Hadi güle güle bacı (Baka kalır ardından arzuhalcı Kendi kendine söylene söylene Yolu kaybetmekten korka korka Yürür gider yoluna köylü kadın Ben kimim niye geldim bu dünyaya Depreşir azar yaralarım Hem gider hem söylenir Aman unutma bu söylediklerimi Bir tamam baştakilere postala Unutma e mi Üst üste fırtına İçimde sızı Yüreğimi üğütür değirmen. Yaz beyim yaz Hani bizim bahçede bir kuyu var ya Varırım başına el ayak çekilince Kendimi atayım derim atamam Bebeler küçük   Herif içerde.             Hüseyin Uçar.

Kaşlar gözler niçinliyor Tebessümler biçimliyor Bakışların berçinliyor Biz bu yolun yolcusuyuz. Adı aşkmıdır, mabet’mi Rüyamıdır, muhabbet’mi Dil değmemiş, bir ayet’mi Biz bu yolun yolcusuyuz. Yerinde durmuyor ünlem He de gülüm bir kez gülem Ver elini dolsun çilem Biz bu yolun yolcusuyuz. Hadi ozan dokun tele Hayalleri verek yele Türküler üşüşsün dile Biz bu yolun yolcusuyuz. Varlığı sinemde duran Gözleriyle soru soran Oku Uçar, işte kuran Biz bu yolun yolcusuyuz. Sevdaların yolcusuyu 12/4/2006 Hüseyin Uçar.

Elçi oldun girdin bu yıl araya
Öp toprağı basar basmaz karaya
 Mıcık  selam götür bizden sılaya
Ova,yayla, bellerini özledim


Bana düzdür o sılanın yokuşu
Bir başkadır dost gözlerin bakışı
Desen,desen o dağların nakışı
Doğal açan güllerini özledim


Bize açık kapıları bilimin
Türküleri yankılanır dilimin
Daha duymayalım adın ölümün
Bile gidek yellerini özledim


Ak denizde çıktı yenir yafalar
Yoksullara serilimi sofralar
Öğrenelim değişmişmi kafalar
Hak arayan dillerini özledim


Uyuyan varise ayağa kaldır
Her açılan çiçek arıya baldır
Gamzeler konuşur yanaklar aldır
Güzellerin güzelini özledim

                   8/12/2003 Karlslunde.
                                Hüseyin Uçar.

Yıllar var ki şu içimi kemiren Dilim döner, elim işler yazarım Yiğit meydanında kardeşim diren Dilim döner, elim işler yazarım Niceleri gitti aynı çığırdan Kurşun yedi hiç yılmadı bağırdan Sesini duyurdu bizim bozkırdan Dilim döner, elim işler yazarım Kızılırmak gibi akıyor kanlar Böyle mi emretti İncil, Kuran’lar Özgürlük uğruna can veren canlar Dilim döner, elim işler yazarım Yazıyor tarih ölen binleri Özgürlük uğrunda geçti günleri Pir Sultan Abdalım örnek dünleri Dilim döner, elim işler yazarım İnsanlık yolunda ayrım seçilmez Bizim idealden konup göçülmez Bizce insanlığa paha biçilmez Dilim döner, elim işler yazarım İki kişi olsak her şeye dengiz Zalimin gözünde bir büyük cengiz Kurtuluş yolunda işlenen hergiz Dilim döner, elim işler yazarım Şu gözüken dağlar kışın da saklar Gün olur ki haklı haksızı paklar Meydana dökülür siyahlar aklar Dilim döner, elim işler yazarım Siyahı, beyazı hepisi bizden Yılmıyor ezilen, yürüyor izden Zalimin zulmü yakıyor közden Dilim döner, elim işler yazarım Kardeş kanı içip tahta geldiler Yüzyıllarca insanlığı böldüler Biz bir kez, onlar bin kez öldüler Dilim döner, elim işler yazarım.   29.2.1977 / Hüseyin Uçar