Şiirler

Ne yıllar yoruldu, ne sen yoruldum
Yaban ele emek verip kuruldun
Sorunlarla ağıtlarla yoğruldun
Aldırmadın uzak yakın yollara
Canım anam, nice nice yıllara....

Benlenipte çevirmedin ekseni
Hayat bağışlamaz ona küseni
Sağlıklı ömürler buldun sekseni
Güvercin kondurdun yeşil dallara
Güzel anam, nice nice yıllara....

Hüzün pınarlarım aktıda doldu
Yarılan kafaydı, kırılan koldu
Öfkeye kapılıp kırdığım oldu
Derman gele bacaklara kollara
Canım anam, nice nice yıllara....

Hep kuru yerlere yaktın ataşı
Körücekli hem doktoru sırdaşı
Kurumadı gözleriyin hiç yaşı
Vefasız değilsin kıran kullara
Canım anam, nice nice yollara....

Dört evladın vardır, oniki torun
Yürüdün üstünde ateşin korun
Ne yazık ki hala bitmedi sorun
Dilin benzer petekte ki ballara
Güzel anam, nice nice yıllara....

Kazansada kayıp eder yarışı
Tam bir ana yaraları sarışı
Her koşulda gene seçer barışı
Önem vermen paralara pullara
Canım anam, nice nice yıllara...

Hiç kimse yelemez yeldiğin gibi
Bir beni üzersin bildiğin gibi
Sen uçmak kuşusun geldiğin gibi
Kurulup oturdun hasır çullara
Güzel anam, nice nice yıllara....

Kovaladın beni sopayla taşla
Canın istiyorsa yeniden başla
Kusurum olduysa beni bağışla
Sarılasın yeşillere allara
Canım anam, nice nice yıllara....

Adım adım parseledin Tune’yi
Özlemle dağladın deldin sineyi
Aylara çevirdin geçen seneyi
Orak çaldın bozkırlara çallara
Canım anam, nice nice yıllara...

 

10/06/2011.Kırlangıç yuvası.Huseyin Uçar.

Gönülden kükreyen selde aradım Ömür boyu ağlamak mı muradım Kalmadı efendim hiç tuzum, tadım Yazarım derdimi elem içinde Yıllar oldu ben kendimi ararım Gözyaşımla Fırat nehrin yorarım Kendi yaralarım kendim sararım Yazarım derdim halem içinde Körpecik çiçeğim tomurcuk özü Dağlıyor bağrımı aşkımın közü Yeter be Hüseyin kısa kes sözü Yazarım derdimi alem içinde.  27.5.1975 / Hüseyin Uçar

Yolumuz var ak günlere Veda edelim dünlere Yaşam dönsün düğünlere Ses yükselsin partimizden Barış aksın dilimizden Adım-adım Anadolu Her yöne çevirek yolu Yaşayalım dolu dolu Ses yükselsin partimizden Barış aksın dilimizden İnsana yakışmaz söğüş Cehaletle durma döğüş Miting olsun her yürüyüş Ses yükselsin partimizden Barış aksın dilimizden Dolaşalım sokak sokak Olmayalım miskin korkak Ovalara akak, ark ark Ses yükselsin partimizden Barış aksın dilimizden Sayıp, sayılalım özlü Doğru adım doğru sözlü Oy isteyek yüzlü yüzlü Ses yükselsin partimizden Barış aksın dilimizden Vurgunları sorun bakın Atatürk izliyor halkın Tüm uzaklar olsun yakın Ses yükselsin partimizden Barış aksın dilimizden Olmayak felâket yeli Kalk konuşsun vüvut dili Kuvay-ı Milliye seli Ses yükselsin partimizden Barış aksın dilimizden 19-02.2003,KOPENHAG/Hüseyin UÇAR

Ey sevdiğim, niçin saçların yolar Doldurmaz gönlümü, şu akan sular Irmaklar tükenir, gölleri ular Bu gönüle, zincir vurmak mümkün mü? Aktı sular aktı, indi derine Beni bıraktılar, kendi yerine Sonunda karıştı alın terine Bu gönüle, ferman yazmak mümkün mü? Ferhat olur, alır yürür gürzünü Her konumda elbet, tutar sözünü Kimseler süremez, onun izini Bu gönülde, hava bozmak mümkün mü? Taşatanım sözüm, geçmez gönüle Kızdırmadan onu, özürler dile Gök yüzünde bile, kurur defile Bu gönülle bile, tozmak mümkün mü? 25/03/2010.Bağ evi.Hüseyin Uçar.

Son olarak çevirdiğim telefon Bende davranacak hal mi bıraktı Yon efendim cehaleti durma yon Bende tutunacak kol mu bıraktı Yüklendi cehalet yaktı şura mı Dağ eyledi denizi mi, ova mı Bilinçli savunsam bile dava mı Bende tutunacak dal mı bıraktı Çöreklendi kara yılan yoluma Şırınga eyledi bastı koluma Benden selam edin, kızım oğluma Daha yürüyecek yol mu bıraktı? 12.9.1984 / Hüseyin Uçar

Nesini söyleyim gelen yarının Ertesi sabaha eremem belki Balı peteklerde kalmaz arının Yarana yoldaşa veremem belki Nere varsam kimselere sığamam Güneş olsam hiç kendime doğamam Yağmur olsam kurak yere yağamam Gonca güllerimi deremem belki Yaşım geldi yirmi beşe dayandı Hayallerim bile üryan püryandı Yüzümü görenler ihtiyar sandı Yattığım yatağım seremem belki Hüseyin üzülme unut uzağı Hayat kurmuş sana acı tuzağı Son çıkışlar, taşırmıştır bardağı O emlik kuzumu göremem belki.  19.7.1975 / Hüseyin Uçar

Okuyorum pir sultanı Yaslanmış çağlara Müziği Şiiri Kavgası Eksiksiz dahi Yaşıyorum Bedrettini Ne fidanlar dikmiş dağlara Her biri bir kavga Bir destan Torlek Kemal Börklüceli Yani Dede Sultan Daha niceleri Yepyeni doğuyorum Korkuyu kovuyorum Yanı başımda Nazım Masmavi gözleri Deniz, gökyüzü bahar Bahar akşamı Söken şafak Fısıldıyor kulağıma Topal Yunusla Ceviz ağacını Açıyorum Anadulumdan İnsan manzaraları Ben Sen O Biz Hepimiz Bir arada Yanyana Kol kola Halaydayız.. 31-11-1980 Hüseyin Uçar.

Özün ağlar, anıların vurunca Nasıl karşılanın, yurda varınca Sevdalarım ağlar, deme durunca Anılar yakanı, bırakmaz gülüm... Gözler kaçar, bakışmaktan korkarsın Özlemin arkına, düşer akarsın Gidenlerin arkasından bakarsın Ayrılık peşini, bırakmaz gülüm... Lokmaların boğazına dizilir Gözlerinden bir kaç damla süzülür Dağ üstüne çöker, beden ezilir Kimseler haline, bırakmaz gülüm... Başın almış nere gider kaygılar Bahar seli olur, deli duygular Her neylesen bildiğini uygular Analar dilini, bırakmaz gülüm... Her kelime hançer olur saplanır Tüm hüzünler göz ucuna toplanır Deli gönül her acıya katlanır Kamburlar belini, bırakmaz gülüm... 25-05-2009.Çorum.Hüseyin Uçar.